Það gerist á hverju ári. Stjörnurnar láta sjá sig í borg ljóssins. Borg sem hefur fengið á sig nánast heilagan blæ í augum þeirra sem einhvern áhuga hafa á kvikmyndum. Rauði dregillinn er dreginn fram og umsjónarmenn hátíðarinnar sitja eftir með sveitt ennið. Í 75. sinn er Óskarinn haldinn hátíðlegur og verður hátíðin haldin í Kodak leikhúsinu að þessu sinni. Óskarsverðlaunahátíðin hefur alltaf verið fremst í flokki þegar kvikmyndagerðarfólk og leikarar eru verðlaunaðir og flesta sem eitthvað gera í bransanum dreymir um að komast á hátíðina og vera tilnefndir eða bara láta sjá sig og sjá aðra.

Kynnir kvöldsins verður Steve Martin og lýst mér persónulega mjög vel á þann mikla snilling þó Billy Crystal sé besti kynnir sem hefur verið á Óskarnum frá upphafi. Margar myndir eru tilnefndar og verð ég að segja að mér finnst úrvalið á myndunum betra og gæðin mun meiri núna en á síðasta ári. Hef ég séð allar tilnefndu myndirnar í flokknum besta myndin og verð ég að segja án þess að hika að The Pianist stendur upp úr. Þessi mynd er sannkallað meistaraverk.

- Höfundur er nemi í Kvennaskólanum.