Gullplánetan er nýjasta afurðin í langri línu teiknimynda frá Disney. Síðustu ár hafa verið erfið í teiknimyndabransanum og hafa fæstar myndir staðið undir væntingum. Það er því alveg ljóst að Disney hefur lagt mikið undir í þetta skiptið í von um að snúa þessari þróun við. Gullplánetan er feikilega vel gerð mynd og er greinilegt að engu hefur verið til sparað.

Sagan er í grunninn byggð á sögu Roberts Louis Stevensons um Gulleyjuna (Treasure Island). Í þessari útgáfu er hins vegar búið að færa söguna út í geim. Jim Hawkins er uppreisnargjarn táningur sem ákveður að leita að Gullplánetunni. Vandamálið er að fleiri hafa áhuga á ríkidæminu sem þar á að vera að finna og fer þar fremstur í flokki John Silver sem er enn kokkur en í þetta skiptið einhvers konar vélmenni. Við tekur svo heljarmikið ævintýri fullt af skylmingum og öðru slíku.

Ég skemmti mér svo sem alveg sæmilega á þessari mynd og get reyndar vel ímyndað mér að krakkar eigi eftir að skemmta sér enn betur. Að vísu verður að segjast að sem mikill aðdáandi bókar Stevensons þá fóru ýmsar þær breytingar sem gerðar hafa verið nokkuð í taugarnar á mér. Myndin er í alla staði afar vel gerð og fer kröftuglega af stað. Því miður fer hún að missa dampinn eftir því sem á líður og er þar einfaldlega um að kenna handritinu. En eins og áður sagði þá er ég nokkuð klár á því að yngstu krakkarnir eigi eftir að hafa gaman af þessu og þá kannski sérstaklega strákar þar sem myndin virðist dálítuð gíruð inn á þá. - Hallur Örn Jónsson