Hurðir sem opnast og lokast að því er virðist af sjálfsdáðum, skrítin hljóð sem heyrast úr dimmum hornum, gluggatjöld sem einfaldlega hverfa. Árið er 1945 og sögustaðurinn er gamalt sveitasetur á Ermarsundseyjunni Jersey sem virðist ávallt vera umlukið þykkri þoku. Forráðamaður hússins, Grace (Nicole Kidman), býr þar einsömul ásamt tveimur börnum sínum. Maðurinn hennar lést í stríðinu og allt þjónustufólkið tók sig til einn daginn og yfirgaf setrið án þess svo mikið sem að kveðja. Til að bæta gráu ofan á svart þjást börnin tvö af kvilla sem gerir það að verkum að þau þola ekki skært ljós. Því þurfa þau að búa við stöðugt myrkur og loka þarf öllum hurðum áður en sú næsta er opnuð þannig að birtan skíni ekki inn. Semsagt, hin fullkomna staðsetning fyrir draugamynd.

Hinn 29 ára gamli Spánverji Alejandro Amenábar er nafn sem kvikmyndaáhugamenn ættu að leggja á minnið. Hann skrifar handritið og leikstýrir þessari gamaldags draugamynd. Þetta er fyrsta Hollywood-myndin sem hann gerir en síðasta verk hans "Abre los Ojos" naut mikillar hylli gagnrýnenda og er framleiðslu þegar lokið á Hollywood endurgerð með Tom Cruise í aðalhlutverki. Hér tekst Amenábar einnig mjög vel upp. Hann hefur greinilega orðið fyrir einhverjum áhrifum frá snilldarmyndinni "Sixth Sense" en uppbyggingin hér er svipuð. Myndin fer rólega af stað en tíminn er m.a. notaður til byggja upp magnþrungið andrúmsloftið sem yfir öllu hvílir. Persónunum eru gerð góð skil, sértaklega hinni ofurtrúuðu móður sem Nicole Kidman leikur prýðisvel. Þrátt fyrir kalt yfirborðið tekst henni vel að tjá hversu frústreruð persónan raunverulega er. Börnin tvö eru frábær, sérstaklega strákurinn sem virðist fæddur í hlutverkið. Aðrir leikarar sem eiga skilið hrós eru Chris Eccleston (Elizabeth) og Fionulla Flanagan sem leikur hina nýju og dularfullu ráðskonu sem bankar upp á. Það er einmitt svo skemmtilegt við að engin persóna myndarinnar er eins og hún er séð og áhorfandinn veit það. Samt sem áður er myndin aldrei fyrirsjáanleg og kemur oft á óvart. Þessu má auðvitað þakka fínu handriti Amenábars sem virkar á svo mörgum sviðum. Það er spennandi, umhugsunarvert, "spooky", dularfullt og tekst jafnvel að velta upp nokkrum tilvistarfræðilegum spurningum í leiðinni. Sömuleiðis er útlit og leikstjórn eins og best verður á kosið. Þó að "The Others" sé ekki alveg eins góð og "The Sixth Sense" þá er þetta engu að síður mynd sem mig langar til að sjá aftur og aftur. Í minni bók er það merki góðrar myndar. - Hallur Örn Jónsson