Árið 1993 reyndist vinsælasta myndin í Frakklandi vera "Le Visiteurs" sem skaut öllum Hollywood-innflutningi ref fyrir rass. Að sjálfsögðu sáu bandarískir framleiðendur sér leik á borði og ákváðu að endurgera myndina. Verkefnið fór afar illa af stað og raunar þótti fyrsta útgáfan sem var talsett svo slæm að hún fékk afar takmarkaða dreifingu. Ákveðið var að reyna aftur og í þetta skiptið var leikstjóri frummyndarinnar Jean-Marie Poire ásamt nokkrum af leikurunum m.a. Jean Reno (Leon) fengnir til að taka þátt. Útkoman er "Just Visting". Sem betur fer er þessi heimsókn frekar stutt.

Plottið er eitthvað á þá leið að 13. aldar franskur aðalsmaður ásamt þjóni sínum ferðast vegna mistaka galdrakarls til framtíðarinnar, nánar tiltekið til Chicago okkar tíma. Þar lendir hann undir vendarvæng afkomanda síns, ungrar konu leikinni af Christinu Applegate (Jesse). Við tekur hin vitlausasta atburðarrás sem tengist m.a. leit að galdrakallinum sem sendi þá til framtíðarinnar, spilltum eiginmanni Christinu og ástarsambandi þjónsins við garðyrkjustúlku svo að eitthvað sé nefnt.

Myndin nær sér helst á strik þegar grín er gert að öllum þeim anakrónísku senum sem svona framtíðarferðalag hefur í för með sér og má hafa gaman af sumum þeirra. En þegar líður á myndina fer hún að taka sig full alvarlega sem virkar auðvitað alls ekki þar sem um eintóma vitleysu er að ræða. Leikurinn er fremur slappur enda virðast leikararnir ekki almennt vita hvernig þeir eigi að hegða sér. Í heildina er þetta því fremur misheppnuð mynd sem ég trúi þó að muni höfða betur til krakka og sem slík fær hún tvær stjörnur. - Hallur Örn Jónsson