Menn eru svín, menn eru vondir. Hversu oft hefur maður ekki heyrt þetta í kvikmyndum. Konur sem bölva mönnum almennt og fara niðrandi orðum um þá eftir að hafa komið illa út úr síðasta sambandi. Ég bíð eftir því að það verði jafn ásættanlegt fyrir karlmenn sem hafa orðið fyrir barðinu á vondum konum að láta út úr sér slíkar alhæfingar. En nóg um það. Myndinni Beautiful Creatures virðist vera ætlað að staðfesta það að allir karlmenn eru skíthælar. Nákvæmlega allar karlkyns persónur þessarar myndar eru fullkomlega ógeðfelldar. Sagan segir frá Dorothy (Suasan Lynch) sem lendir í því að drepa kærasta Petulu (Rachel Weisz úr The Mummy myndunum) fyrir slysni og þær leggja á ráðin um að fela líkið. Myndin er ágætlega spennandi og fyndin á köflum en sagan er fremur fyrirsjáanleg og óhætt að segja að maður hafi enga samúð með persónum myndarinnar. Leikkonurnar Lynch og Weisz standa sig svo sem ágætlega og karlleikurunum tekst að gera sig ágætlega óaðlaðandi í útliti og framkomu. Þarna er dópistakærastinn sem lemur fólk, feita löggan sem vill svíkja alla og er með kynlíf á heilanum, ofbeldisfulli kærasti númer 2, vondi mafíugaurinn, klámóði sjoppukarlinn og svona mætti lengi telja. Sú staðreynd að leikstjórinn er karlmaður að nafni Bill Eagles kemur mér nokkuð á óvart og ekki síður að handritshöfundurinn, Simon Donald, og er það augljóslega líka. Ef marka má myndina var fullkomlega eðlilegt að draga þá ályktun að um væri að ræða “girl power” mynd í leikstjórn konu byggða á handriti eftir konu. Beautiful Cratures á augljóslega að vera ný útgáfa af Thelmu og Louise sem fór sigurför um heiminn á síðustu öld. Ég verð að segja að sú mynd var mun betri en þessi þó hægt sé að hafa gaman af að horfa á þessi fallegu dýr. - Guðjón Helgason