Það er leiðinlegt að horfa á myndir sem eru að rembast við að vera töff. Hér er verið að rembast án þess að nokkuð gerist í raun og veru. Þetta er fyrsta stóra mynd leikstjórans Demian Lichtenstein og hann hefur svo sem ekki fengið neina aukvisa til að leika undir sinni stjórn. Þarna eru Kurt Russell (Stargate, Executive Decision), Courteney Cox (Monica í Friends) og Íslandsvinurinn Kevin Costner (Waterworld, The Postman) í aðalhlutverkum og hafa þau öll gert betur og munu án efa gera betur í framtíðinni. Myndin fjallar um Michael (Russell) sem er að losna út úr fangelsi og hittir þar fyrir Murphy (Costner) sem er aðdáandi Elvis og e.t.v. óskilgetinn sonur hans. Þeir félagar ásamt þeim Christian Slater (Very Bad Things, The Contender), David Arquette (Scream myndirnar) og Bokeem Woodbine (The Big Hit) ætla sér að ræna spilavíti í Las Vegas íklæddir Elvis búningum á miðri Elviseftirhermu ráðstefnu. Auðvitað fer allt í rugl en þegar skipta á peningunum byrja vandræðin fyrir alvöru. Ótal myndir hafa verið gerðar um svipað efni og það hefur oftar en ekki verið gert betur en í þessu tilviki. Leikararnir hafa svo sem ekki úr miklu að moða þar sem handritið er fremur slakt og eru handritshöfundurinn Richard Recco og leikstjórinn of mikið að rembast við að ná stíl Tarantino en það mistekst all hrapalega. Það er gaman að sjá Costner í hlutverki sálsjúka glæpamannsins og hann hefur augljóslega skemmt sér vel í hlutverkinu en því miður er myndin of tilgerðarleg til þess að taktar hans fái notið sín til fulls. Lichtenstein reynir um of að blanda saman skörpum klippingum og ákeðnum stílbrögðum en það virkar fremur flatt og handahófskennt. Jon Lovitz (Rat Race, Small Time Crooks), Ice-T (Judgement Day, New Jack City) og Kevin Pollak (End of Days, The Whole Nine Yards) bregður fyrir í litlum hlutverkum en líkt og aðalleikararnir hafa þeir úr litlu sem engu að moða og standa á tjaldinu líkt og illa gerðir hlutir. Töffaraskapurinn er hreinlega að drepa þessa mynd. - Guðjón Helgason